Pascal

Pascal bouwde zijn eerste game toen hij vijf was. Hij tekende de werelden, zijn vader codeerde. Zo ontdekte hij hoe verslavend het is om iets te maken dat eerst alleen in je hoofd bestond. Dat gevoel van bouwen, testen, en beter maken deed hem goed.

Tijdens zijn studie klikte vooral artificial intelligence. Technologie die leert, fouten herkent en zichzelf verbetert? Yes please. Maar wat hem echt dreef, was het waarom: voor wie bouw je dit, en hoe maak je het logisch en bruikbaar? Hij bleef zichzelf challengen: nieuwe skills, nieuwe ideeën, zelfs een tijd in Shanghai maar steeds met dezelfde vraag: kan dit slimmer?

Die mentaliteit gebruikt hij nu dagelijks bij Capgemini. Daar worden grote vraagstukken klein gemaakt en ideeën snel omgezet in iets dat je kunt zien, aanraken, testen. Geen eindeloze praat, maar proof‑of‑concepts, iteraties, en “laat maar zien dan.” Precies de plek waar nieuwsgierigheid een kans krijgt om te knallen.

Toen GenAI doorbrak, dook Pascal zijn oude AI‑boeken in. Hij ontdekte AI als tussentaal: van ruwe schets naar visuele demo, naar een prototype dat echt werkt. Op zijn YouTube‑kanaal TheArtificialAnalyst laat hij zien hoe je met prompts en slimme patterns technologie begrijpelijk maakt zodat iedereen mee kan bouwen.

Binnen Capgemini startte hij Knights of the Prompts: vier avonden, team up, echte klantcase, en aan het eind een werkende AI‑tool. Van bierviltje naar live demo. Het groeide door naar meerdere landen, omdat het simpel voelt: je krijgt de ruimte om te experimenteren met mensen die net zo hongerig zijn om dingen beter te maken.

Voor Pascal is IT creatief én precies: bouwen wat werkt, wat veilig is, en wat het verschil maakt voor echte mensen. En je hoeft niet perfect te starten. Nieuwsgierig zijn en blijven is genoeg. De rest leer je door te doen.